Marit

"Toen ik voor het eerst in mijn pleeggezin kwam, was ik alleen maar verdrietig. Het enige waar ik aan dacht was dat mijn moeder zo erg moest huilen toen ze in de deuropening stond. Mijn pleegouders hebben me eerst een beetje mijn gang laten gaan. Ik kon een beetje door het huis lopen en wat rond kijken in alle kamers. Ella, de dochter van mijn pleegouders, ging toen samen met mij met haar iPad spelen. Dit was heel leuk!

De volgende dag mocht ik zeggen wat ik wilde eten. Ik had eigenlijk helemaal geen honger, maar heb toch drie pannenkoeken gegeten. Daarna timmerde mijn pleegmoeder een spijker in de wand op mijn slaapkamer. Hier kwam een grote foto van mijn moeder te hangen. Ik voelde me direct een beetje beter."

Anouk (pleegmoeder Marit)

"Toen Marit bij ons kwam was ze een aangeslagen, onzeker meisje. Alles straalde verdriet uit. Nu, zes maanden later, kan ik zeggen dat het een stuk beter met haar gaat. Ze is wat meer gewend aan haar nieuwe omgeving. Ook helpt het dat ze eens in de twee weken even bij haar moeder op bezoek mag. Ze maakt zich veel zorgen over haar."

Nieuwe energie in ons gezin
"We hebben ontdekt dat Marit een echte grappenmaker is. Ze heeft veel humor en brengt veel levendigheid in ons gezin. Ze houdt ook ontzettend van gezelligheid. Toen ze jarig was, wist ze niet waar ze kijken moest. Ze was zo onder de indruk van de versierde stoel en de taart! Het werd een geweldige dag."

Een pleegkind geeft ons zoveel
"Mijn man en ik hadden niet vooraf kunnen bedenken wat een pleegkind met ons zou doen. Ze maakt zoveel in ons los. Maar ook haar ouders hebben ook een plekje in ons hart. Als wij zien hoe hard haar moeder werkt aan haar nieuwe huis, doet ons dat heel goed. Ze doet er alles aan om er voor Marit te kunnen zijn. Misschien dat Marit binnen nu en een maand weer teruggaat naar huis. Dat zou goed voor haar zijn. Ook al voelt ze zich fijn bij ons, ze mist haar moeder iedere dag."

Terug naar ervaringen