Andrea | Pleegmoeder van Iza

‘Pleegouder worden? Dat is vast niks voor ons, dachten we. Totdat een pleegmoeder ons enthousiast maakte. We gingen naar een informatieavond over pleegouderschap en wilden ervoor gaan. Bijna drie jaar alweer genieten we van ons ondernemende pleegkind Iza. Van een gespannen meisje ontwikkelde ze zich tot een pienter dametje dat graag naar school gaat en altijd vrolijk is. Wij genieten volop en zijn super trots op haar.’

Stapcursus: openstellen en kritisch kijken naar jezelf
‘Voordat Iza bij ons in huis kwam, volgende mijn man en ik een Stapcursus. Tijdens deze cursus krijg je antwoord op vragen als: "Is pleegzorg iets voor ons? Zo ja, welke vorm van pleegzorg is dan het meest geschikt?" We leerden ons open te stellen en kritisch naar elkaar en onszelf te kijken.

Gezinsonderzoek
Na de Stapcursus volgde een gezinsonderzoek. We moesten letterlijk vreemden bij ons binnen laten kijken. Je geeft jezelf helemaal bloot: ‘hoe was je vroeger, hoe ben je geworden als mens? Wat houdt je bezig en hoe wil je dingen aanpakken?’ We kregen veel praktijksituaties voorgelegd. Allemaal om zo goed mogelijk voorbereid te zijn op de komst van een pleegkind. Het zijn toch kinderen met bagage. En hoe zwaar deze bagage is, daar kun je je niet op voorbereiden.

Lijst met voorwaarden
We moesten een lijst invullen met onze voorwaarden: jongen, meisje, welke leeftijd. Dat was zwaar. Ieder kind heeft toch recht op een warm nest? Uiteindelijk hebben wij 0-4 jaar ingevuld. En welke vorm van pleegzorg? Hier waren we snel over uit. Bij ons is plaats voor een leven lang. Zo kwamen we op de lijst als een zoekend/biedend gezin. Na afronding van deze stap hoefden we niet lang meer te wachten op een plaatsing.

Een meisje van bijna 3 met veel bagage
Iza, een prachtig ondernemend peutertje stond op de stoep. Omdat zij al de nodige bagage met zich meedroeg, moesten we er met de volle 100% achter staan. Dit zagen wij wel zitten. De eerste kennismaking met Iza was een feit. We hadden gelijk een klik.

Stapje voor stapje kwam ze tot spelen
Na een paar keer oefenen, kwam Iza echt bij ons wonen. Ineens heb je een peuter in huis. Ze wilde zich zo graag aanpassen, maar was tegelijkertijd onzeker en hing het liefst de hele dag aan mijn been. We deden rustig aan en stelden geen hoge eisen aan haar. Zo kwam de ontspanning terug en kwam ze tot spelen. Ze werd een echte peuter.

Moeilijke momenten
Moeilijk bleven de momenten wanneer ze op bezoek ging bij haar moeder. Ze kwam vaak terug met de mededeling: “ik ga weer bij mama wonen”. Ze was dan boos en verdrietig. Ze wilde zich afzetten tegen ons, maar ook weer niet. Waar hoorde ze toch? We hebben haar veel bevestiging moeten geven dat we haar lief vinden en dat ze bij ons mag blijven wonen. Ook heeft onze pleegzorgwerker samen met de voogd aan haar uitgelegd waarom ze bij ons woont en niet bij mama. Dit is tot nu toe heel verhelderend voor haar geweest. Ze lijkt het te begrijpen. Wanneer er vragen komen als ze ouder is, dan zijn wij er voor haar.

We zijn super trots op haar
We zijn nu bijna 3 jaar verder. Iza gaat met plezier op bezoek bij haar moeder en komt ontspannen terug. Ze is een pienter dametje dat graag naar school gaat en lekker vrolijk is. Wij genieten volop van haar en zijn super trots op haar ontwikkeling!
Veiligheid voor alles Het ging zelfs zo goed met Iza, dat we ons aanmeldden voor een tweede plaatsing. Dat vonden we wel spannend: zou Iza dit aankunnen, valt ze niet terug? Een jongetje van 10 maanden kwam bij ons in huis. Helaas is er door geruzie binnen de biologische familie een einde gekomen aan deze plaatsing. Hartverscheurend toen we dit hummeltje uit handen moesten geven. Gelukkig heeft hij een ander warm plekje gekregen.

Er komt best wat bij kijken
Ook dat is pleegzorg, het is niet alleen rozengeur en maneschijn. Er komt best wat bij kijken. Je hebt te maken met ouders, andere familieleden, voogden, pleegzorgwerkers. Ze willen allemaal wat van je. Maar hier leer je mee omgaan. Onze pleegzorgwerker heeft ons hier goed in begeleid. We hebben vertrouwen in haar en we weten dat ze er gelijk staat bij dringende zaken. We blijven bij onze mening: pleegouder zijn is het mooiste wat er is!’

*uit privacyoverwegingen zijn de namen Andrea en Iza gefingeerd

Terug naar ervaringen